Zachariasiewicz Ignacy Jan

ur. 16 V 1889 w Lwowie, s. Bolesława i Henryki z d. Tomaszek. Student.

Po ukończeniu gimnazjum we Lwowie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Po ukończeniu 4 semestrów podjął pracę w Dyrekcji Kolei w tym mieście. Był członkiem PDS a od roku 1913 ZS w tym mieście. Do LP wstąpił 16 VIII 1914, wykazany w oddziale lwowskim F. Sikorskiego. Jako adres korespondencyjny podawał: Lwów, ul. Działyńskich 9. Przydzielony do 4. komp. I baonu 1. pp LP. W bitwie pod Laskami został ranny 22 lub 23 X 1914. Po rekonwalescencji powrócił do 2.komp. tego baonu (23 II - 1 VII 1915). Ponownie ranny pod Tarłowem (1 VII 1915), do 8 VIII leczył się w szpitalu w fabryce cygar w Krakowie a następnie w klinice prof.Pilza (do 22 IX 1915). Po zakończeniu kuracji przeszedł do służby w DW NKN. 23 XI 1915 mianowany plut i 3 VIII tego roku sierż. Służył w CUE, 8 II 1917 był odnotowany w Administracji Wydawnictw DW NKN i przedstawiony do odznaczenia austr. Krzyżem Wojskowym Karola. 15 III 1917 przeniesiony do KIZ i 1 IV 1917 mianowany chor.kanc. Od 15 V 1917 był komisarzem werbunkowym w Sosnowcu, a 18 VI odkomenderowany na Kurs Wyszkolenia w Zambrowie. Po kryzysie przysięgowym służył w Polskim Korpusie Posiłkowym, od 10 IX 1917 uczestniczył w kursie Szkoły Oficerskiej w Bolechowie i Przemyślu. Po próbie przekroczenia frontu pod Rarańczą (15-16 II 1918) został przez Austriaków i internowany. Po zwolnieniu, wcielony do armii austriackiej i wysłany na front włoski. Po zdemobilizowaniu w Trieście 30 X 1918, powrócił do Lwowa i od 4 XI brał udział w walkach w obronie miasta przed Ukraińcami. Po uwolnieniu Lwowa (22 XI 1918) awansowany 20 I 1919 na por.piech. Dowodził plutonem w 1.pstrz.Lwowskich. Po reklamacji ze strony Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej został zwolniony ze służby i rozpoczął pracę jako referent i kierownik kancelarii w tym resorcie. 23 VIII 1920 przywrócony do służby czynnej, został dowódcą 2. komp. w 21.pp. 19 I 1921 awansowany na kpt.piech i w tym stopniu (ze starszeństwem z 1 VI 1919), 1 VI tego roku wykazany w 21. pp. Przeniesiony do rezerwy 1 X 1921. Pracował jako kierownik ekspozytury Urzędu Emigracyjnego, kierownik urzędu pośrednictwa pracy przy wojewodzie warszawskim, a po przeniesieniu do Krakowa (1930) jako pracował jako radca w Urzędzie Wojewódzkim. Zmobilizowany w VIII 1939, po 17 IX dostał się do niewoli sowieckiej. Zamordowany w Katyniu w IV 1940. Odznaczony KN, KW, Złotym KZ.

Źródła:

  • CAW I.120.1.101;
  • CAW I.120.1.102;
  • CAW I.120.63.1028;
  • CAW I.120.63.671;
  • Lista chorych rannych...;
  • Lista Starszeństwa oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917;
  • Lista strat VII-X 1915;
  • R.O.1923;
  • R.O.1924;
  • R.O.Rez.1934;
  • Obrona Lwowa 1-22 listopada 1918, t.III, Lwów 1939;
  • Spis oficerów…;
  • W.K.Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914-1917. Słownik Biograficzny, t.V, Ś-Ż;
  • J.Tucholski, Mord w Katyniu. Kozielsk Ostaszków Starobielsk. Lista Ofiar, Warszawa 1991.

Autorzy:

Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek
Słownik Legionistów Polskich 1914-1918

Tagi

  Pobierz

  Powróć

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu mechanizmu cookie w Twojej przeglądarce.

Więcej informacji