ur. 15 X 1882 w Poznaniu. Przyn. Kraków. Lekarz medycyny.
Absolwent medycyny, ze specjalizacją stomatologiczną. Działał w „Sokole” na terenie Wielkopolski a po przeniesieniu do Przemyśla – w TG „Sokół” w tym mieście. W VIII 1914 zgłosił się do LP. 25 X 1914 mianowany ppor. lek., 21 III 1915 por. lek., był lekarzem „batalionowym” II baonu 2. pp LP. Przydzielony następnie do nowo utworzonego Szpitala LP w Dombó i kolejno w Felsoviso (w dolinie rzeki Visso). Oba szpitale obsługiwały wzmożony ruch rannych spowodowany ciężkimi walkami toczonych od końca 1914 na tym obszarze. Po objęciu dowództwa przez płk. F. Küttnera i reorganizacji II Brygady, został na nowo lekarzem II baonu 2. pp LP. W VI 1915 otrzymał Odznakę Honorową Czerwonego Krzyża 2. kl. z Dekoracją Wojenną (rozkaz nr 130 Komendy LP), był ponadto odznaczony austr. Wojskowym Medalem Zasługi. 17 VI 1915 ranny pod Rarańczą, leczył się w Szpitalu Fortecznym nr 9 w Krakowie. Po powrocie do służby polowej, wzięty do rosyjskiej niewoli w bitwie pod Bielgowem (7 XI 1915). Przebywał w obozach w Samarze i pod Moskwą. Służył jako sanitariusz w armii carskiej co dało sposobność do ucieczki, zrealizowanej w 1916. Powrócił do służby w 2. pp LP, w I 1917 odnotowany w utworzony ambulatorium dentystycznym w Zambrowie. Po kryzysie przysięgowym (VII 1917) kontynuował służbę w Polskim Korpusie Posiłkowym. Był lekarzem II baonu i jednocześnie 2. pp LP. Po próbie przejścia II Brygady przez front pod Rarańczą (15–16 II 1918) internowany w Szeklence, po uwolnieniu włączył się w akcje rekrutacji aresztowanych i przetrzymywanych jeńców II KP w Białej Podlaskiej i w Brześciu n. Bugiem. Rozkazem gen. B. Roi z 24 XI 1918 przydzielony do GO „Wschód” i kolejno oddelegowany do Armii Polskiej we Francji. Formalnie przyjęty do WP dekretem z 7 VII 1919 z przydziałem do Armii gen. J. Hallera z dniem 18 V 1919. Po powrocie w IV 1919, służył na Froncie Ukraińskim jako dowódca baonu. Dekretem z 7 VII 1919 zatwierdzony w posiadanym stopniu mjr. W 1920 dowodził baonem zapasowym 50. pp, po jego usamodzielnieniu uczestniczył w Bitwie Warszawskiej i w pościgu za bolszewikami. Na początku IX 1920 wszedł wraz z owym baonem do 1. DP Leg. Wykazany w stopniu mjr. w Spisie oficerów służących czynnie w dniu 1 VI 1921. Był wówczas przydzielony do 50. pp. Po wojnie zweryfikowany jako mjr. rez. piech. ze starszeństwem z 1 VI 1919, formalnie przeniesiony do rezerwy z pozostawieniem w służbie czynnej. Był przedstawicielem MSWojsk. przy PKU Dubno. W 1928 odnotowany jako oficer 65. pp i następnie jego kwatermistrz. 1 I 1929 awansowany na ppłk. piech., 31 XII 1931 przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł na Wołyniu po 1933. Odznaczony VM 5. kl.,KN z Mieczami, KW 4x.
Źródła:
- ANKr., NKN, sygn. 375;
- ANKr., NKN, sygn. 434;
- ANKr., NKN, sygn. 483;
- CAW, NKN, 150.1.16;
- CAW I.120.1.103;
- CAW I.120.1.386;
- CAW I.120.63.746;
- Oss. rkps 15816/III;
- VI Lista strat. Uzupełnienia;
- DRW 1919, nr 77;
- OGLw. 1918, nr 3;
- R.O.1923;
- R.O.1924;
- R.O.1928;
- R.O.Rez.1934;
- W. K. Cygan, Oficerowie Legionów…, t. 3;
- M. Dutkiewicz, Służba zdrowia…;
- W. Rogalski, Spis lekarzy… (rkps);
- 'Goniec Polowy Legionów' 1915, nr 6;
- Spis oficerów służących czynnie...(tu: Matczyński-Jastrzębiec);
- "Monitor Polski" 1931, nr 132;
- "Monitor Polski" 1934, nr 23;
- CAW KPO;
- CAW I.120.1.99.
Autorzy:
Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek
Słownik Legionistów Polskich 1914-1918
Tagi