ur. 17 XII 1897 w Warszawie, s. Józefa i Ewy z d. Rogaczewska. Uczeń szkoły technicznej.
Od 1913 był członkiem ZS w Warszawie. W VIII 1914 wstąpił do LP. Podczas bitwy pod Kostiuchnówką został ranny (6 VII 1916).
Od 1 XII 1918 pełnił służbę na polsko-litewskiej linii demarkacyjnej, a od 14 VII 1920 dowodził komp. ochotników wileńskich w wojnie przeciwko bolszewikom. Odznaczył się szczególnym bohaterstwem 24 VII tego roku pod Kuźnicą Białostocką, za co otrzymał potem VM 5. kl. 31 X 1928 przeniesiony został w stan spoczynku. Podczas kampanii 1939 roku dowodził komp. w SGO „Polesie”. Po klęsce i rozwiązaniu oddziałów, dotarł 15 I 1940 do Francji, gdzie awansował na kpt. piech i podjął służbę w Polskich Siłach Zbrojnych. W 1947 wyjechał z Anglii do Kanady, ale w 1978 powrócił do kraju. Zmarł w Siedlcach 18 III 1983, spoczywa na miejscowym cmentarzu komunalnym. Odznaczony także KN, KW, Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Źródła:
- Kawalerowie Virtuti Militari…, t. 2, cz. 1;
- "Monitor Polski" 1932, nr 293;
- CAW KPO;
- CAW I.482.13-862.
Autorzy:
Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek
Słownik Legionistów Polskich 1914-1918
Tagi