Horoszkiewicz Roman, ps. „Woynicz”

ur. 5 I 1892 w m. Salówka (ob. Sosolówka k. Tarnopola, rejon czortkowski), s. Tadeusza, zarządcy i dyrektora lasów hr. Lanckorońskiego, i Heleny, w. rzymskokatolickie. Student. Książeczka wojskowa nr 15002.

Ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie i w roku akademickim 1910/1911 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolutorium uzyskał 24 VII 1918. Przed 1914 działał w II PDS w Krakowie. Od 3 VIII 1914 w 1. Komp. Kadrowej, z którą 6 VIII 1914 wyruszył w kierunku Michałowic. 12 VIII 1914 przeszedł do oddziału konnego W. Beliny-Prażmowskiego, następnie służył jako konny ordynans w komendzie 1. pp LP. Ranny 20 VI 1915, w VII 1915 przebywał w szpitalu w Fabryce Tytoniu w Krakowie. Po rekonwalescencji przeszedł do 3. pp II Brygady LP, był także notowany w 6. pp III Brygady LP. W 1917 wymieniony jako sierż. w 3. komp. I baonu 1. pp I Brygady LP. Po odezwie TRS z 18 V 1917 wystąpił 20 VI 1917 do cesarza Karola I o zwolnienie z obywatelstwa austriackiego oraz do TRS o przyznanie obywatelstwa Królestwa Polskiego. Po kryzysie przysięgowym (VII 1917) wcielony do armii austro-węgierskiej i odesłany na front włoski. Od pierwszych dni XI 1918 uczestniczył w odtwarzaniu 5. pp Leg. Rozkazem PKW w Krakowie z 6 XI 1918 przydzielony do Polskiego Biura Korespondencyjnego w Krakowie, następnie rozkazem PKW z 18 XI 1918 jako chor. do nowo utworzonego Biura Prasowego PKW w Krakowie. Rozkazem PKW Lwów z 25 XI 1918 przydzielony do PKW Lwów – Biuro Prasowe. 29 XI 1918 polecono mu zaprojektowanie odznaki „Obrony Lwowa”. Rozkazem NDWP w Galicji Wschodniej z 1 XII 1918 mianowany szefem Biura Komunikatów i Informacji Kwatermistrzostwa NDWP-GW. 1 X 1919 mianowany ppor. piech. i przydzielony do Dowództwa 4. DP. 1 VI 1921 wykazany w stopniu kpt. w 10. pp. Po przejściu do rezerwy uczestniczył w III Powstaniu Śląskim jako szef sztabu podgrupy „Bogdan”, od 19 V 1921 w sztabie I Dywizji Wojsk Powstańczych. 6 VI 1921 został z-cą d-cy ds. liniowych pułku K. Gajdzika. Po zakończeniu Powstania podjął dalsze studia z zakresu heraldyki, historii sztuki i muzealnictwa. Działał w stowarzyszeniach kombatanckich i społecznych. Przed 1939 pracował w Polskim Radio w Warszawie i Baranowiczach. Uczestniczył w obronie stolicy we IX 1939. Po jej upadku więziony do końca wojny w niemieckich oflagach. Po powrocie do kraju pracował w Referacie Kultury i Sztuki Zarządu Miejskiego w Opolu, w Muzeum Ślaska Opolskiego i Wydziale Kultury Wojewódzkiej Rady Narodowej w tym mieście. Działał społecznie w stowarzyszeniach regionalnych. Zmarł 11 XII 1962. Pozostawił po sobie szereg publikacji, próbował także sił w poezji. Odznaczony KN.

Źródła:

  • CAW I.120.1.246;
  • CAW I.120.1.345;
  • CAW I.120.27;
  • CAW I.120.63.1028;
  • DRW 1919, nr 93;
  • OGKr 1918, nr 6;
  • OGKr. 1918, nr 11;
  • OGLw. 1918, nr 4;
  • OGLw. 1918, nr 7;
  • OGLw. 1918, nr 9;
  • Lista strat V–VII 1915;
  • Lista strat VII–X 1915;
  • Spis oficerów służących czynnie...;
  • Corpus studiosorum..., cz. 2;
  • T. Kasprzycki, Kartki z dziennika...;
  • J. Majchrowski, Pierwsza Kompania...;
  • Spis ewidencyjny byłych...

Autorzy:

Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek
Słownik Legionistów Polskich 1914-1918

Tagi

  Pobierz

  Powróć

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu mechanizmu cookie w Twojej przeglądarce.

Więcej informacji