ur. 24 VI 1884 w m. Sokołowice k. Proszowic, s. Teofila i Marii z d. Bieńkowska. Kierownik fabryki w Zabłociu k. Krakowa.
1894–1903 uczęszczał do gimnazjum, 1902–1904 uczył się w Szkole Górniczej w Dąbrowie. 1 I 1903 – 1 I 1905 był słuchaczem rosyjskiej Szkoły Junkierskiej, podczas wojny rosyjsko-japońskiej walczył w szeregach 196. pp armii carskiej. W 1906 przeniesiony do rezerwy w stopniu chor. piech. 1907–1910 uczył się w prywatnej szkole technicznej w Krakowie, piastując jednocześnie obowiązku kierownika technicznego fabryki wyrobów żelaznych na Zabłociu w Krakowie. Od 1909 należał do ZWC, a po roku działalności wstąpił do ZS i został organizatorem struktur Związków na Podgórzu w Krakowie. Na czele komp. podgórskiej ZS zgłosił się do LP (w Bochni). Przydzielony do 2. pp (II Brygady LP) dowodził plut. w 12. komp. III baonu. We IX 1914 mianowany dowódcą plut. w randze chor. piech., 20 X 1914 awansował na ppor. piech., komendanta 12. komp. Ranny lub chory, 5 II 1915 superarbitrowany i uznany za niezdolnego do służby. Wymieniony w wykazie rodzin pobierających zasiłki w pow. Dąbrowa (Górnicza).18 I 1915 awansowany do stopnia por. piech. i 7 IX 1915 kpt. piech. (rozkaz Komendy LP nr 150 z 7 IX 1915). Po tym awansie objął 17 IX 1915 komendę nad II baonem 2. pp II Brygady LP. Ranny podczas kampanii wołyńskiej, leczył się w Szpitalu Garnizonowym nr 15 w Krakowie. Po powrocie do szeregów przejął dowództwo 2. pp LP (1–30 VII 1916), po czym powrócił na stanowisko dowódcy II baonu. Sprawował je do 2 I 1917. Za sumienną służbę został odznaczony austr. Wojskowym Krzyżem Zasługi 3. kl. z Dekoracją Wojenną. Na początku 1917 skierowany do KIZ i wyznaczony na inspektora okręgowego, od 30 VI 1917 na kierownika X GUZ w Kaliszu. Potem dowodził Kursem Wyszkolenia w Zambrowie. Po kryzysie przysięgowym (VII 1917) przeszedł do Polskiej Siły Zbrojnej. Ukończył Kurs Wyszkolenia w Ostrowi Mazowieckiej. 28 VI – 1 XI 1918 był komendantem PKU w Kielcach. Po przejściu do WP został szefem sztabu DOGen. Kielce. I–III 1920 był zastępcą dowódcy 62. pp, od VIII 1920 dowodził baonem zapasowym 68. pp. Po zakończeniu wojny z bolszewikami zweryfikowany jako ppłk. piech ze starszeństwem z 1 VI 1919. Dowodził 59. pp (5 IV 1921 – 19 X 1926), następnie był oficerem w 6. DP, od 25 IV 1928 służył w PKU Kraków- Miasto. 28 II 1929 przeszedł w stan spoczynku. Podczas kampanii 1939 roku przebywał we Lwowie, po jej zakończeniu działał w Komitecie Pomocy Uchodźcom zorganizowanym przez ks. J. Panasia. Zaprzysiężony w ZWZ i wyznaczony na zastępcę komendanta Obszaru nr 3, został skierowany do Białegostoku (na teren Obszaru nr 2). Stanowiska nie objął, gdyż 4 IV 1940 został aresztowany przez Sowietów. Skazany na karę śmierci i 24 II 1941 rozstrzelany we Lwowie. Był żonaty od 1908 z Marią z Walasów, mieli trójkę dzieci. Odznaczony m. in. VM 5. kl., KN
Źródła:
- ANKr., NKN, sygn. 435;
- CAW, NKN, 150.2.16;
- CAW I.120.1.101;
- CAW I.120.1.103;
- CAW I.120.63.263;
- CAW I.120.63.746;
- CAW I.120.1.386;
- Lista starszeństwa 1917;
- R.O.1923;
- R.O.1924;
- R.O.1928;
- R.O.Rez.1934;
- T. Malinowski, M. Szumański, 2 Pułk Piechoty...;
- E. Kotarska, Proces czternastu…;
- G. Mazur, J. Węgierski, Konspiracja lwowska...
Autorzy:
Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek
Słownik Legionistów Polskich 1914-1918
Tagi