ur. 20 VI 1884 w Warszawie, s. Adama, powstańca 1863, i Izabeli z d. Sierzputowska, uczestniczki powstania 1863. Przyn. Drohobycz.
Od 1899 uczestniczył w konspiracjach niepodległościowych, w 1902 ukończył Szkołę Techniczno-Kolejową w Warszawie, wstąpił do PPS i od 1904 był członkiem OB PPS. W VIII 1905 wraz z bratem został aresztowany i już w XI 1905 zwolniony na podstawie amnestii. Ponownie aresztowany 28 IX 1906, został skazany na zesłanie do Berezowa na Syberii, skąd jednak zdołał zbiec. W X 1908 wstąpił we Lwowie do ZWC, a po powstaniu ZS także do tej organizacji. W V 1914 został komendantem ZS w Borysławiu. W VIII 1914 zorganizował kompanię borysławską, którą przyprowadził na miejsce mobilizacji strzeleckiej do Krakowa. Tu przydzielony został jako dowódca plutonu i zastępca dowódcy komp. saperów do 1. pp I Brygady LP. 9 X 1914 mianowany ppor. sap., a 1 I 1917 por. sap. W I 1915 przebywał w Szpitalu Rezerwowym zorganizowanym w Szkole Ludowej w Kętach. Służył potem w pułku przez cały okres walk na froncie. Za postawę w obliczu nieprzyjaciela został odznaczony austr. Srebrnym Medalem za Waleczność 1. kl. Po kryzysie przysięgowym (VII 1917) internowany w Beniaminowie, wolność odzyskał 26 III 1918. Zaangażował się wówczas w prace POW we Lwowie i Borysławiu. 30 I 1919 aresztowany przez Ukraińców, 6 V 1919 uwolniony przez oddziały WP. Przyjęty do WP dekretem z 15 VII 1919 z zaliczeniem do I rezerwy. W 1920 służył jako kierownik fortyfikacji na linii Wisły. Po wojnie zweryfikowany jako ppłk. sap. ze starszeństwem z 1 VI 1919. Wykazany w stopniu mjr. w Spisie oficerów służących czynnie w dniu 1 VI 1921. Był wówczas przydzielony do 1. psap. Dowodził 10. psap, a w l. 1926–1927 był szefem Wydziału Saperów w Departamencie V Inżynierii i Saperów w MSWojsk. 13 XII 1927 objął komendę Szkoły Podchorążych Inżynierii. 1 I 1928 awansowany na płk. sap., 30 IV 1934 przeszedł w stan spoczynku. W 1935 i 1938 wybierany na senatora z ramienia BBWR i OZN, był wicemarszałkiem Senatu. Po kampanii 1939 roku przedostał się do Rumunii, a następnie na Bliski Wschód, gdzie służył jako oficer nadliczbowy. Po wojnie osiedlił się w Wlk. Brytanii. Zmarł 16 XII 1962 w Londynie, pochowany na cmentarzu Streatham Park (ob. część Londynu). Brat Mieczysława, legionisty i gen. WP. Odznaczony m. in. VM 5. kl., KN z Mieczami, OOP 3. kl., KW 4x.
Źródła:
- CAW I.120.1.101;
- CAW I.120.1.103;
- CAW I.120.1.501;
- CAW I.120.63.746;
- CAW I.120.68;
- CAW I.120.1.386 (tu: odmienne daty awansów oficerskich);
- DRW 1919, nr 80;
- Lista chorych, rannych...;
- Lista starszeństwa 1917;
- Spis oficerów służących czynnie...;
- T. Kasprzycki, Kartki z dziennika...;
- Posłowie i senatorowie..., t. 1;
- W. K. Cygan, Oficerowie Legionów..., t. 1;
- Dzień Inżynierii wojskowej, jednorazowe wydawnictwo na uroczystość odsłonięcia pomnika poległych saperów;
- zbrojownia.cbw.wp.mil.pl/J_332_JED_INW_332.pdf (dostęp 2021).
Autorzy:
Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek
Słownik Legionistów Polskich 1914-1918
Tagi